Home Life Lifestyle Travel

This Black Wo/Man Abroad: Marthe in Ethiopië

28 december 2014

Met het nieuwe en internationale ThisGirlSBlackBook wordt ook een platform gegeven aan gekleurde Europeanen. In de rubriek This Black Wo/Man Abroad, laten we zien hoe het is om je biezen te pakken en in het buitenland te gaan wonen. Is het anders voor donkere mensen? En welke tips hebben zij voor jou als je in dat land zou willen wonen? Deze keer: Marthe in Ethiopië!

Marthe in ethiopie

Marthe van der Wolf (30) is geboren in Addis Ababa, de hoofdstad van Ethiopië, maar werd op haar vierde geadopteerd door Nederlandse ouders. In maart 2012 besloot ze terug te keren naar haar geboortestad om daar te werken als radiocorrespondent voor VOAnews (Voices of Africa). Ook werkt ze als communicatieconsultant en werkt ze aan een docu over mensen die leven in diaspora en terugkeren naar hun land van herkomst.

Back to my roots

“Ik zou eigenlijk maar zeven maanden blijven, maar na vijf maanden kreeg ik een baan als radiocorrespondent en besloot ik langer te blijven. Ook zou ik graag als journalist de verkiezingen in 2015 willen meemaken, dus wie weet wanneer ik terugkeer.

Ik ben als vierjarige geadopteerd uit Ethiopië. Zo nu en dan had ik wel contact met mijn Ethiopische familie, maar niet heel intens. Toen ik eindelijk mijn scriptie had afgerond, kreeg ik de kans om voor een ngo zeven maanden in Ethiopië te werken. Ik wilde heel graag mijn Ethiopische familie en mijn land van herkomst beter leren kennen, dus ik greep deze kans met beiden handen aan.

tijd met vrienden

Inburgeren in eigen cultuur

Toen ik aankwam was alles een beetje overweldigend. Ik had ineens veel familie en bijkomen zat er niet echt in, aangezien ik drie dagen na aankomst al aan het werk ging. Gelukkig hoefde ik niet gelijk op zoek naar een huis. Ik kon bij twee vrienden inwonen, die ik had leren kennen op een eerdere trip naar Ethiopië. Zij gaven me meteen een soort inburgeringscursus en namen me overal mee naar toe. Ze leerden me onbewust veel over Ethiopië, de stad Addis Ababa, het uitgaansleven, hoe je te gedragen, etc.

Die twee vrienden zorgden er echt voor dat ik me thuis voelde. Ook waren de mensen van mijn werk superlief en behulpzaam en mocht ik voor mijn werk tripjes maken door het hele land. Hieronder interview ik bijvoorbeeld een Zuid-Soedanese rebellenleider voor mijn werk.

Interview met een Zuid Soedanese rebellenleider voor mijn werk als VOA correspondentDoor al deze dingen leerde ik de Ethiopiërs en het land kennen. Er zijn hier ontzettend veel internationale organisaties, naast honderden ngo’s, ook nog de Afrikaanse Unie en daarnaast heeft de VN zijn Afrikaanse hoofdkwartier in Addis Ababa. Ik zie veel expats om me heen die in dat expat-wereldje blijven hangen. En hoewel ik het zelf probeer te vermijden, zie ik dat een groot deel van mijn vrienden ook uit diaspora komen (Ethiopiërs die buiten Ethiopië zijn opgegroeid). Ergens ontkom je er ook niet aan, want werken en wonen gaat allemaal viavia. Het kennen van mensen is een vereiste om dingen gedaan te krijgen.

De grootste verschillen tussen Ethiopië en Nederland

In Nederland gaat dat toch anders, afgezien van het werk zijn er hier veel dingen echt heel anders. Zo mis ik het Nederlandse eten. Ik hou van eten, veel eten, zoet eten, diversiteit aan eten.

Injerra (Ethiopisch eten)Er is hier vrij weinig keuze in eten (Ethiopische gerechten, pizza, pasta, burgers) en voor iemand die heel erg van eten houdt, is dat wel een beetje karig, ondanks dat Ethiopisch eten heerlijk is. Zoals het typisch Ethiopische gerecht injera (hierboven op de foto).

De basisvoorzieningen die wij in Nederland heel vanzelfsprekend vinden, zoals water, elektriciteit en internet, zijn in Ethiopië niet zo voor de hand liggend. Soms kan je dagenlang niemand bellen omdat het netwerk eruit ligt en in november was er amper water in de stad! Ik kan dan echt superboos worden, maar ook ik moet het helaas regelmatig doen met een koude bucketshower. Je kan hier amper winkelen of zoiets simpels als een YouTube-videootje bekijken. Ook word ik als journalist in de gaten gehouden, dat is minder leuk. En vaak bemoeien wildvreemden zich met jouw zaken, dat was even wennen. Ik merk dat ik weinig geduld heb, als men hier weer eens langzaam of inefficiënt werkt in vergelijking met Nederland. Als je een document van een overheidsinstelling nodig hebt, kan dat gerust betekenen dat je ergens 1,5 dag in de rij staat!

Eens Ethiopisch, altijd Ethiopisch

Hoewel de kritiek misschien een beetje vernederlandst overkomt, heb ik me nooit 100% Nederlands gevoeld, ondanks dat ik ben opgegroeid in een blank gezin. Op een gegeven moment begon ik mezelf te interesseren voor African heritage en ben ik bijvoorbeeld naar Zuid-Afrika gegaan om daar te studeren.  Toch voelde ik me nooit echt aangesproken als het in een debat ging over allochtonen. Hier, in Ethiopië, is iedereen Ethiopisch en natuurlijk moet ik wel uitleggen waarom ik de taal slecht spreek en waar ik ben opgegroeid, maar ik hoef me niet te verdedigen of ik wel Nederlands of allochtoon genoeg ben. Voor de Ethiopiërs blijf ik Ethiopisch, ondanks dat ik in Nederland ben opgegroeid en ik me hier ook niet 100% Ethiopisch voel.Leeuwen kijken met mn zusje en mn vriend Mijn vriend is Ethiopisch maar ook in Europa (Zwitserland) opgegroeid en ik kan me eigenlijk haast niet voorstellen dat ik een relatie zou kunnen hebben met iemand die heel zijn leven hier heeft gewoond. Op de foto zie je mijn vriend en mijn zusje toen we met z’n drietjes leeuwen gingen kijken.

"Crazy afro unmarried lady"

Wat ik soms wel pittig vind zijn de man-vrouw verschillen. Ik word er constant aan herinnerd, door zowel familie als wildvreemden, dat het nu toch wel echt tijd is voor me om te trouwen en kinderen te krijgen. haar gestijld bruiloftDat ik mijn kroeshaar moet straighten, wil ik niet als hippie worden gezien (mijn Ethiopische vrienden noemen naar mijn afro zelfs “crazy hair”), dat ik hakjes moet dragen en ga zo maar door. Hoe langer je ergens zit, hoe meer je je aanpast.

hakjes uitgaanIk draag alleen nog maar sneakers in het weekend of overdag, ga nu vrijwillig naar de kapsalon en ik draag bijna altijd hakjes als ik uitga. Hoewel dit voor mij al hele grote concessies zijn, word ik nog steeds gezien en er ook aan herinnerd dat ik toch te vrijgevochten ben. Jongens vertellen je graag wat je moet doen en hoe… En dat trek ik totaal niet, dus dat is soms een beetje lastig.

Ethiopië is booming!

Maar goed, elke dag hier is anders. Ondanks dat ik sommige dingen slecht trek, is het leven hier in zijn geheel een heel leuke ervaring. Er gebeurt veel op sociaal, economisch, politiek en regionaal gebied. Ethiopië kent ineens een economische boom, wat een sociale impact heeft. In de stad zie je veel gebouwen zoals hieronder op de foto, die worden gebouwd vanwege de economische boom.Economische groei ethiopieDaarnaast komen heel veel mensen zoals ik terug om hier weer te werken. Ook politiek gezien is Ethiopië erg interessant omdat de premier na 21 jaar aan de macht te zijn geweest 2 jaar geleden is overleden. Hierdoor dachten de buitenlandse media dat er gemakkelijk een burgeroorlog kon uitbreken. Integendeel: alles verliep goed met het installeren van een nieuwe overheid.

Mocht je ook naar Ethiopië willen komen, dan moet je weten dat Ethiopiërs zien zichzelf niet als Afrikanen, ook niet als Arabieren of Europeanen of dergelijke. Er is een soort van superioriteitsgevoel naar iedereen. Aziaten worden “China” genoemd, blanken worden “Ferenjis” (buitenlanders) genoemd en donkere mensen worden “Africans” genoemd. Een Ghanese vriendin van me die hier drie maanden was, vond dat heel lastig en trok het totaal niet. Bij andere vrienden was alles ok als ze enigszins konden doorgaan voor een Ethiopiër.

Altijd tijd, altijd vrijheid

Wat je ook moet weten is dat je hier toch veel vrijer bent dan in Nederland, qua gevoel. Ik voel me in ieder geval vrijer hier, zeker qua werk. In Nederland werkte ik ook als freelancer, wat in principe zou moeten betekenen dat je veel vrije tijd hebt, maar toch heb je dan alsnog vaak een overvolle agenda. Hier spreekt niemand weken van tevoren af, heeft iedereen altijd tijd en heb je nooit een uitnodiging nodig. Ik weet nooit op vrijdagmiddag wat ik die avond ga doen. Maar aan de andere kant, als je met vrienden of familie afspreekt voor lunch is de kans groot dat je ’s avonds nog steeds samen bent want ‘iedereen heeft toch altijd tijd’.

Ik heb veel geleerd in de tijd die ik hier woon. De belangrijkste les die ik heb geleerd is dat je schoon drinkwater nooit, maar dan ook nooit voor lief moet nemen. Wees dankbaar voor het water dat elke dag gewoon uit de kraan komt. Water is life!”

Lees hier alle Black Wo/Man Abroad verhalen!

LIKE ThisGirlSBlackBook op Facebook
FOLLOW ThisGirlSBlackBook via InstagramTwitter of Bloglovin!
Schrijf je hier in voor de maandelijkse TGSBB Newsletter!
Als eerste op de hoogte van de laatste nieuwtjes:

2 Comments

  • Reply Ingrid 28 december 2014 at 5:40 PM

    Wat een leuke serie ! Ik ga ook de andere artikelen lezen !

    • Reply TGSBB 30 december 2014 at 4:51 PM

      Dankjewel!!

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.