Home Homepage Posts Life Lifestyle Travel Travel lifestyle

Mijn eerste huizenruil: hoe beviel het?

17 september 2017

Iedereen die de film ‘The holiday’ heeft gezien kent het concept huizenruil inmiddels. Voor wie het nog onbekend is: je ruilt van huis met een onbekende en viert daar je vakantie. Afgelopen zomer besloot ik dit zelf eens uit te proberen! In deze post laat ik weten of het voor herhaling vatbaar was of niet.

Een vriendin van mij zweert er al jaren bij: huizenruil. Ze ruilde haar eigen huis met andere huizen op de meest uiteenlopende plekken ter wereld. In het begin dacht ik: liever zij dan ik, want een vreemde bil in mijn oh zo vertrouwde bed wil ik niet. Maar steeds vaker begon ik de voordelen in te zien van huizenruil. Het is een fijne en betrouwbare manier van reizen, waarbij je beiden in elkaars huis zit en je dat huis dus wel genoodzaakt bent om net zo goed te behandelen als zij jouw eigen huis behandelen.

Wat betreft dat bed: nadat ik een logeerbed had aangeschaft en een extra topmatras voor ons eigen bed, kon ik me ineens beter indenken dat we een keer een huizenruil zouden doen.

Na wat orienteren besloot ik me aan te melden op huizenruil.com, een van de grootste huizenruil communities van de wereld. Helaas kost het aanmelden niet niks: ik betaalde 135 dollar voor één jaar lidmaatschap, wat ik eigenlijk best duur vind in verhouding tot wat je daarvoor krijgt. Toch meldde ik ons aan en al gauw stroomde de aanvragen binnen, uit Frankrijk, Italie en Spanje voornamelijk.

Je kunt zelf aangeven waar je heen wil en vanuit welke landen je verzoeken wil ontvangen. Zo kun je mooi inspelen op jouw eigen reiswensen. Ik ben gek op de mediterraanse gebieden dus die verzoeken klonken me als muziek in de oren.

Toch merkte ik dat je een ruilverzoek kunt ontvangen maar dat het toch ook moet klikken met de mensen met wie je gaat ruilen. Zo kreeg ik ruilverzoeken voor een fantastisch huis met een zwembad aan het strand (wat wil je nog meer???) van iemand waarmee het contact stroef verliep. Steeds langzaam met antwoorden, toch nog andere opties open houden etc, tot ik op een gegeven moment besloot om niet met de ruil door te gaan. Als het contact per mail al stroef verloopt, wordt dat vaak niet beter. Bovendien moet je heel heldere afspraken kunnen maken met iemand.

Daarnaast kies ik er bewust voor om geen groepjes jongeren/jongens in mijn huis te laten, ook omdat ons huis meer geschikt is voor een familievakantie dan een zuip/drugsvakantie.

Na zeker tien verzoekjes te hebben bekeken en afgewezen kregen we een leuk berichtje van ene Ingrid uit Bordeaux. Zij, jurist, hij, grafisch ontwerper, wonen samen met hun twee kids in een vrijstaand huis met tuin in een buitenwijk van Bordeaux. Ze zochten een leuk en kindvriendelijke onderkomen in Amsterdam, waarbij ze ook van auto konden ruilen.

Toen ik hun huis zag, slaakte ik een zucht van geluk; eindelijk mensen met smaak! Ze hadden veel design in huis en toch was het een warm en kindvriendelijk huis. We besloten te Skypen om kennis te maken en om te bespreken hoe de ruil zou plaatsvinden. Die skypemeeting was best een spannende, want wat zeg je eigenlijk tegen mensen die je niet kent maar wel in je huis gaat laten?

We lieten elkaar het huis en de mogelijkheden zien en hadden het over wat we in het dagelijks leven deed. Na het gesprek wist ik dat dit een leuke match was. Bovendien waren wij er nooit op gekomen om naar Bordeaux te gaan dus dat kwam goed uit.

We besloten de full pack ruil te doen, waarbij wij ook van auto, buggy en fietsen ruilden. Heel spannend want je weet niet hoe zij rijden en of je aan het einde straks een aantal boetes op je deurmat hebt liggen. Maar goed, zij moesten ons ook vertrouwen met hun auto’s en fietsen.

Bij onze aankomst op Bordeaux airport werden we verrast door Xavier, de heer des huizes, die ons met de auto kwam ophalen. Zij hadden pas een vlucht in de avond waardoor we nog even samen konden lunchen en babbelen.

Het huis was net zo mooi als op de foto’s en ook de tuin met vijgenboom, heerlijke zitjes, badje en glijbaan beviel ons allen goed! Gelukkig klikte het ook irl met Ingrid, Xavier en hun jongens. We zijn een typische Bordelaise lunch gaan eten in een van hun favoriete tentjes en dat was echt heel gezellig. Niet geforceerd maar echt alsof we ze al langer kenden. Dit gaf ons ook een gerust gevoel om ze in ons huis te laten.

Van beiden kanten hadden we een soort document gemaakt met hoe alles in ons huis werkt tot welke leuke eetplekken en bezienswaardigheden (met kinderen) wij aanraden. Het was erg handig om insider tips te krijgen over leuke tentjes en strandjes. De enige maar: zij hadden ons verteld dat hun huis op 35 minuten rijden van het strand zat…dit moet met de helikopter zijn geweest want wij waren elke keer minstens een uur (en soms zelfs twee uur) kwijt om op een strand te komen. Helaas was het strand redelijk druk en de zee zo wild en onstuimig dat men er niet in mocht. Wat dat betreft had ik wellicht zelf iets meer research mogen doen over de strandjes.

Gedurende de ruil hielden we contact over hoe het ging en of we nog vragen hadden. Na tien dagen zat het erop, we gingen weer terug naar huis! Eerst maakten wij hun huis heel goed schoon en toen raceten we naar het vliegveld. Eenmaal thuis aangekomen, hadden zij ons huis schoongemaakt, het beddengoed in de was gedaan en verse broodjes achtergelaten, dus dat was fijn thuiskomen. Omdat ik echt van squeeky clean houd heb ik zelf nog even gedweild, maar voor de gemiddelde mens zou het huis schoon genoeg zijn.

Al met al vond ik het een fantastische ervaring! We hebben een stad ervaren als locals, hebben enorm genoten van hun huis met alles erop en eraan en ons huis stond gelukkig niet leeg (ook fijn tegen inbraken). Ik zou het zo nog een keer doen en ik vind dit voor mij echt de nieuwe manier van reizen. Hopelijk heb ik je een beetje geënthousiasmeerd of geïnspireerd om dit een keer te proberen, het is zeker de moeite waard en in sommige gevallen zelfs fijner dan een airbnb of hotel!

Even kort op een rijtje de voor- en nadelen:

Voordelen:

  • je komt op plekken die je normaal niet zo gauw bezoekt.
  • het scheelt je enorm veel geld, niet alleen qua huur voor je onderkomen, maar ook auto/fietshuur, je hoeft geen buggy of speelgoed mee te nemen.
  • als je ruilt met mensen die ook een soortgelijk gezin hebben zoals wij deden, heb je echt alles wat je thuis ook hebt, zoals een kinderzitje in de auto en fiets, een glijbaan, een buitenbadje, knutselspullen, speelgoed, een handige wandelbuggy, noem het maar op. Voor ons kind kwamen we echt helemaal niets te kort.
  • je behandelt het ruilhuis als je eigen huis, dus je zorgt er echt voor dat alles keurig wordt achtergelaten, anders kun je ook een slechte review krijgen op je page en dat wil echt niemand.
  • je leeft echt als een local, dus je komt weinig onder toeristen. (vind ik zelf een enorm voordeel)

Nadelen:

  • niet iedereen is even schoon als jij, terwijl iedereen van zichzelf altijd zal zeggen dat hij/zij schoon is.
  • als je geen extra bed hebt, slaapt iemand in jouw bed. Wellicht vind je dat te persoonlijk? In een hotel slaap je natuurlijk ook ergens waar velen anderen voor jou hebben gelegen dus op zich is huizenruil dan een schonere optie. Ik heb in ieder geval een extra bed met extra beddengoed, speciaal voor huizenruil gasten.
  • je moet zowel je eigen huis (voor als de mensen aankomen) als het geruilde huis (als de mensen weer terugkomen) flink schoonmaken. Voor ons was dit twee dagen flink aanpoten omdat we ook echt behoorlijk wilden opruimen. Het was gelijk een grote schoonmaak.
  • het lidmaatschap kost 135 dollar per jaar wat ik prijzig vind.

Ondanks de nadelen vind ik huizenruil een fantastische optie, ga er zeker voor als je een keer low budget op vakantie wil.

Schrijf je hier in voor de maandelijkse TGSBB Newsletter!
Als eerste op de hoogte van de laatste nieuwtjes:

No Comments

Leave a Reply