Home Life Lifestyle Travel Travel lifestyle

This Black Wo/Man Abroad: Maudisa in Tamale- Ghana

29 maart 2015

Met het nieuwe en internationale ThisGirlSBlackBook wordt ook een platform gegeven aan gekleurde Europeanen. In de rubriek This Black Wo/Man Abroad, laten we zien hoe het is om je biezen te pakken en in het buitenland te gaan wonen. Is het anders voor donkere mensen? En welke tips hebben zij voor jou als je in dat land zou willen wonen? Deze keer: Maudisa in Tamale, Ghana!

Maudisa Tafleur is 28 jaar en woont tegenwoordig weer in Amsterdam. Niet zo lang geleden ging ze een paar maanden naar Tamale (Ghana) om daar vrijwilligerswerk te doen bij een school/kinderdagverblijf.

(Niet zo) ver van mijn bed show

ghana 5“We kennen Ghana of Afrika eigenlijk alleen van televisie, maar weten er weinig over. Ik wilde met mijn eigen ogen zien hoe het leven in Afrika zou zijn. Bovendien wilde ik graag helpen, niet door middel van donaties waarvan je nooit weet wat er met je geld gebeurt. Ik besloot zelf te gaan om daar vrijwilligerswerk te doen. Vijf dagen per week gaf ik samen met een lerares rekenen, Engels, handarbeid. Daarnaast werkte ik ook met tienermoeders, aan wie ik ook rekenen en Engels gaf. Naast dat ik wilde helpen wilde ik ook mijn roots leren kennen. Ghana leek mij het perfecte land om dat te doen vanwege de connecties met Suriname.”

De donkere vrijwilliger

“Toen ik aankwam op het vliegveld, bleek mijn gastgezin een heel ander type te hebben verwacht. Ik werd totaal in shock ontvangen. Ze hadden namelijk een blank meisje verwacht. Na mijn aankomst verliep de eerste tijd nogal chaotisch, omdat er twee sterfgevallen waren in het gastgezin waar ik verbleef. Daarom was het huis elke dag vol met familieleden in de rouw, desondanks hebben ze mij goed ontvangen.”

Naaktslakkensoep en verkeerschaos

“Zelf had ik te kampen met wat kleine cultuurshockjes, zoals de grote naaktslakken die op straat werden verkocht waar men soep van maakte. Wat mij ook shockeerde was het verkeer, waar totaal geen structuur in leek te zijn. Ik ben nog nooit zo vaak in mijn leven bijna aangereden als toen. Natuurlijk waren er ook wat communicatieve misverstanden. Zo vroeg ik bij het ontbijt thee aan mijn gastmoeder, maar kreeg ik chocolademelk. Dat wordt in Ghana thee genoemd.

ghana 3Maar ondanks alles voelde ik mij heel goed. Iedereen was vriendelijk en geïnteresseerd. Via de organisatie en het werk dat ik deed kwam ik veel in contact met anderen. Ghana was werkelijk hartverwarmend, de mensen en de sfeer maakten dat ik mij direct thuis voelde.”

My people

“Ik vond het echt heerlijk om in een land te wonen waar iedereen op je lijkt. Hoewel ik van Surinaamse afkomst ben, lijk ik Ghanees. De meeste mensen dachten dat ik uit Accra of Kumasi kwam en dat ik een Ashanti was. Wat een nadeel hieraan was, was dat men ervan uitging dat ik de Ghanese gebruiken kende, wat natuurlijk niet zo was. Als ik blank of duidelijk niet-Ghanees was geweest had ik bijvoorbeeld in mijn gastgezin wel de nodige normen en waarden regels meegekregen. Soms miste ik die.”

Alles met tomaten

“Wat ik ook miste was drop!! En een douche met stromend water, die je elke moment van de dag kon gebruiken. Natuurlijk miste ik mijn familie en vrienden ook, maar de natuur, mensen en cultuur maakten een heleboel goed.

Als ik dan toch een minpunt moet noemen vind ik dat de ervaringen die ik heb gehad met sommige blanke vrijwilligers. Zij keken soms neer op Afrika en op de mensen. Daarom heb ik geprobeerd zoveel mogelijk om te gaan met de locals, ik wilde me echt distantiëren van de andere vrijwilligers.ghana 2

Ohja, nog een minpunt vond ik de beperkte cuisine. Bijna alles werd gemaakt met tomaat als basis en op een gegeven moment kon ik werkelijk geen tomaat meer zien. De lokale gerechten zoals tizet, banku of fufu, smaakten me ook niet bijzonder goed, dus dan bleef er relatief weinig over.”

Lesgeven aan 70 kinderen

“Afgezien van het eten en de vrijwilligers, was mijn tijd in Ghana gevuld met fantastische ervaringen. De tocht naar natuurpark Mole was zo bijzonder en mooi, ik zag wilde dieren van zo dichtbij! Ook heb ik goede herinneringen aan de gesprekken die ik met mijn Ghanese vrienden heb gehad, vaak op onze standaard plek onder een boom. Sommige vrienden waren muzikanten dus tijdens onze ontmoetingen werd er vaak gezongen en gedanst. Als we niet chillden onder die boom, gingen we naar het zwembad om letterlijk te ‘chillen’.

ghana 4Ook waren de trips naar Salaga en Fort Elmina erg indrukwekkend. Alleen al de busreis erheen was vermakelijk. Er werden vaak Nigeriaanse films getoond, waarvan het thema veelal bedrog, liefde of jaloezie was.

Een van de ervaringen die mij ook erg is bij gebleven is toen een aantal leraren uitvielen op de school waar ik lesgaf. Ik moest ineens 70(!!!!!!) kinderen les geven. Eerst dacht ik dat ik gek werd…er was zoveel chaos! Maar uiteindelijk is het gewoon goed gekomen. Dat was een dag om nooit te vergeten. Sowieso zal ik de kinderen met wie ik heb gewerkt en waar ik een band mee heb opgebouwd nooit vergeten.”

Op weg naar hapiness

“Mocht je ook naar Ghana willen gaan, dompel je dan vooral onder in de cultuur. Volg ook de standaard dingen op, zoals let op hygiëne, drink alleen een bepaald merk waterzakjes op straat en probeer niet op straat te eten. Verder…gewoon gaan en genieten!

Dat is wat ik ook heb geleerd in Ghana; minder klagen en meer genieten. Heel cliché om te zeggen misschien, maar ik was daar omringd door mensen die veel minder hadden en toch gelukkig waren en zelden klaagden. Ik heb daar veel respect voor gekregen en probeer die mentaliteit te implementeren in mijn mindstate. Het wil nog niet altijd lukken, maar ik ben op weg.”

Lees hier alle Black Wo/Man Abroad verhalen!

LIKE ThisGirlSBlackBook op Facebook
FOLLOW ThisGirlSBlackBook via InstagramTwitter of Bloglovin!
Schrijf je hier in voor de maandelijkse TGSBB Newsletter!
Als eerste op de hoogte van de laatste nieuwtjes:

2 Comments

  • Reply Patricia 11 april 2015 at 4:41 PM

    Erg leuk om te lezen. Ik ben zelf Surinaamse en ben twee jaar geleden op vakantie naar Ghana geweest om mijn beste vriendin te bezoeken (zij is zelf Ghanese). Wat mij als eerste opviel was dat ik er een soort ‘thuis’-gevoel had. De mensen zijn vriendelijk en klagen inderdaad minder en zijn ook gelukkig met minder. We kunnen er een hoop van leren.

    • Reply TGSBB 11 april 2015 at 4:56 PM

      Wat leuk om te lezen!! Ik wil ook ooit naar Ghana!

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.