Home Life Lifestyle Travel Travel lifestyle

This Black Wo/Man Abroad: Roxanne in Rio de Janeiro

1 maart 2015

Met het nieuwe en internationale ThisGirlSBlackBook wordt ook een platform gegeven aan gekleurde Europeanen. In de rubriek This Black Wo/Man Abroad, laten we zien hoe het is om je biezen te pakken en in het buitenland te gaan wonen. Is het anders voor donkere mensen? En welke tips hebben zij voor jou als je in dat land zou willen wonen? Deze keer: Roxanne in Rio de Janeiro!

Roxanne da Graca (22 jaar) is geboren en getogen in Nederland, maar woont sinds vier maanden in Ipanema,Rio de Janeiro (Brazilië). Haar ouders komen uit Kaapverdië. Ze verhuisde naar Rio de Janeiro om werk- en levenservaring op te doen.

roxanne 9

Finally at the Copa…Copacabana!

“Ik kan het niet goed verklaren, maar om de een of andere reden ben ik altijd heel nieuwsgierig geweest naar Brazilië. De Braziliaanse taal, muziek, de mensen, eten, de kunst en ga zo maar door. Het heeft me altijd zo erg aangetrokken! Soms denk ik weleens dat ik in een vorig leven Braziliaanse was, haha!!

Toen ik eindelijk aan mijn nieuwsgierigheid besloot toe te geven en naar Rio ging, kon ik het maar niet geloven: Ik was er ein-de-lijk!! Ik had me zo vaak voorgesteld hoe het zou zijn om in de straten van Rio te wandelen en ineens stond ik daar aan de Copacabana. Het voelde zo bijzonder! Elke dag ontdekte ik wat nieuws, het was echt te gek!”

roxanne 4

Sir, Yes Sir

“Voor mij was het niet lastig om mijn weg te vinden, doordat ik de taal al redelijk goed sprak. Werk vinden was echter een grotere uitdaging. De manier van werken is sowieso heel anders in Brazilië. In Nederland gaat alles veel directer en informeler. Ook kun je mening aan je baas geven en is er weinig hiërarchie. In Rio leeft men om te werken en verwachten de managers van alles van je, op welk tijdstip dan ook. Tegen je baas zeg je nooit nee. Hierdoor is er geen sprake van een dialoog, maar meer een monoloog. Alle communicatie komt van bovenaf en de werknemers stellen zich hierdoor redelijk onderdanig op.

roxanne 7

Veel werkgevers hebben de mogelijkheid om zo te doen, omdat men hun werk echt nodig heeft. Ondanks dat ik wel wilde integreren heb ik vanaf het begin met mezelf afgesproken toch op mijn strepen te gaan staan, mocht het te ver gaan. Ik pas mij wel aan, maar mijn eigen principes vind ik ook  belangrijk.”

Discriminatie in de chique wijken

“Men denkt hier vooral dat ik Braziliaans ben, dus zodra ik Nederlands begin te praten schrikken ze zich een hoedje en zijn ze heel verbaasd. Het heeft natuurlijk wel een voordeel om eruit te zien als een Braziliaanse, want zo val je minder op en integreer je makkelijker.

roxanne 6

Over integratie gesproken: ALLES is anders hier. Ik kreeg echt een cultuurshock van jewelste! Ik schrok vooral van het racisme en de discriminatie van donkere mensen hier. Donkere mensen worden écht anders behandeld dan blanke mensen. Zelf heb ik dit ook weleens meegemaakt. Als ik bijvoorbeeld een boetiek binnenloop in Leblon (een rijke buurt in Rio), word ik heel raar aangekeken. Ik krijg dan echt zo’n blik van: wat kom jij hier doen? Dit komt omdat ik mijn haar los draag, ik draag een kort broekje en Havaianas (Braziliaanse strandslippers). De sfeer is meestal dan heel gespannen als ik binnenkom, waarna het personeel vrij snel naar me toekomt om te vragen wat ze voor mij kunnen doen. Ik praat dan met opzet in het Engels terug en meteen verandert de hele sfeer en hun gedrag. Ik krijg dan ineens wat drinken aangeboden en er wordt me verteld dat ik me vooral op me gemak moet voelen.  Ik vind zulk gedrag kortzichtig en voor mij en vele andere donkere Brazilianen is dit op z’n zachtst gezegd niet fijn en beledigend. Maar ik blijf bovenal gewoon heel trots op mijn huidskleur en haar!”

Broodje kipkerrie, friet bij Bram Ladage en pasta van Vapiano

roxanne 5“Hoewel ik gek ben op Rio de Janeiro is er veel armoede en ongelijkheid zoals ik hierboven beschreef. Tot nu toe heb ik me altijd wel veilig gevoeld, ook  omdat ik weet op welke plekken je beter wel of niet kun komen, maar de armoede is schrijnend. Je ziet veel daklozen en kleine kinderen die op straat om geld bedelen. Dat raakt me echt enorm. Ook zijn er na het WK veel dingen veranderd en voornamelijk arme mensen zijn daardoor erg gefrustreerd geraakt.

Ondanks dat heb ik het hier ontzettend naar mijn zin. Ik mis Nederland niet, maar mijn broertje en moeder wel enorm!! Ik kan niet wachten om ze weer te zien. Ik kan ook niet wachten om weer heerlijk te eten in Nederland. Ik mis mijn broodje kipkerrie op de Kruiskade, patatje bij Bram Ladage, pasta bij de Vapiano..en ga zo maar door. In Brazilië is het echt elke dag hetzelfde: rijst met bonen en patat.”

Reizen is leren

roxanne 3

“Rio heeft mij gebracht wat ik zocht: levenservaring door reizen. Een van de beste ervaringen die ik hier heb gehad was toen ik samen met een vriendin onvoorbereid naar Ilha Grande (eiland op 4 uur van Rio) besloot te gaan. Vanaf het moment dat we de bus instapten, is alles op ons afgekomen en hebben we super leuke mensen ontmoet! Op dat soort momenten besef ik  dat reizen je zoveel bijbrengt, onbeschrijfelijk.

roxanne 8

Het klinkt misschien raar, maar juist als je donker van huidskleur bent is Brazilië een aanrader. Ze zullen je minder gauw als toerist herkennen. Wees niet angstig om ook naar Brazilië te gaan. Veel mensen denken gelijk aan criminaliteit, maar Brazilië is meer dan dat. Natuurlijk is er veel corruptie, armoede en moet je goed opletten waar je heen gaat maar al met al vind ik Brazilië tot nu toe GE-WEL-DIG. En ik heb Rio gezien, slechts een klein deel.”

Let it be

“Ik ben altijd iemand geweest die bezig was met de toekomst en altijd alles wilde plannen. Continu wilde ik alles perfect doen, overal 1000 keer over nadenken, altijd vragen om de mening van anderen om een soort van bevestiging te krijgen, omdat ik niet genoeg vertrouwen had in mezelf.

roxanne 2

Voor dat ik naar Rio kwam wist ik al dat dit zou veranderen, al was het alleen maar om het feit dat ik de keuze had gemaakt om alleen naar de andere kant van de wereld te verhuizen zonder te weten wat me te wachten stond. En zo geschiedde: ik geniet van alle momenten die ik nu beleef. Het leven heeft me nu al zo vaak verrast (positief en negatief) dat ik heb geleerd dat ik niet overal controle over zal maar vooral WIL hebben. Just let it be… én wees vooral niet bang om te leven in het heden.”

Lees hier alle Black Wo/Man Abroad verhalen!

LIKE ThisGirlSBlackBook op Facebook
FOLLOW ThisGirlSBlackBook via InstagramTwitter of Bloglovin!
Schrijf je hier in voor de maandelijkse TGSBB Newsletter!
Als eerste op de hoogte van de laatste nieuwtjes:

No Comments

Leave a Reply