Home Life Lifestyle

YAY ik heb mijn rijbewijs! Maar… 4 redenen waarom ik nog steeds moeite heb met rijden.

14 februari 2016

Dik drie weken geleden was het zo ver: eindelijk slaagde ik voor mijn rijbewijs!! Ik was euforisch! Na 1,5 jaar lessen, zwoegen en bijna bankroet gaan kon ik mijn roze pasje ophalen. Zo blij als een kind stapte ik voor het eerst in de auto. Om daar 20 minuten later weer bevend uit te stappen. In deze post vertel ik waarom.

Waarom heeft niemand mij verteld dat het autorijden zonder instructeur zo ontzettend rot kan zijn??! Dan denk je dus je rijbewijs te hebben gehaald en dan blijkt dat je eigenlijk dan pas begint?

1: Ik moet wennen aan een andere auto waarbij de motor steeds afslaat.

Die verdraaide koppeling…sowieso had ik een lesauto waarbij je de auto automatisch weer startte door de koppeling in te drukken, dus dat scheelde al veel werk. Maar dat je dan een andere auto gaat rijden en ineens het gevoel voor de koppeling helemaal kwijt lijkt te zijn, is ZO frustrerend!

De eerste keer sloeg de motor een aantal keer af. Rustig blijven en gewoon doorgaan, besloot ik kordaat doch bibberend. Maar de tweede autorit was hels. Vlak voor het stoplicht op weg naar een snelweg bleef de motor afslaan. Als een kip zonder kop wist ik niet meer wat ik moest doen en hield ik het hoofd alles behalve koel. Vooral omdat men achter me héél ongeduldig werd: *TOOOOOEEEETTTT*. Gelukkig had ik toen een hele geduldige vriend naast me zitten die me kalm hield en me pushte om het voor de 6e, 7e, 8e en 9e keer te proberen. Nadat hij mijn alarmlichten aan had gezet zodat ik even op adem kon komen, lukte het bij poging tien weer. Tienmaal is scheepsrecht, toch? ;p Man, wat voelde ik me onnozel…

Mijn advies aan alle mensen die net hun rijbewijs hebben, als je even het niet meer weet, of iets lukt niet, zet dan je alarmlichten aan, zodat je mede weggebruikers weten dat ze even om je heen moeten rijden en jij je tijd kunt nemen om alles weer onder controle te krijgen.

2: Ik voel me onzeker zonder instructrice

In en uitvoegen is eigenlijk nooit een groot probleem geweest, maar toen ik het allemaal zelf moest doen merkte ik toch dat het wel heel makkelijk was zo naast mijn instructrice.

Ze was mijn tweede paar ogen en wees mij op allerlei dingetjes die ik minder snel zag. Ze wees me er vaak op dat ik te dicht op andere auto’s reed en nu ik dus zelf rijd moet ik daar ineens zelf heel alert op zijn. Soms vergeet ik even dat zij niet meer naast me zit en dat mijn aandacht dus echt geen moment kan verslappen.

3: Ik ben een grote parkeerfaal 

parkeer faal

Oef. Ik voldoe aan een van de grootste clichés over vrouwen…ik kan niet inparkeren. Echt serieus…voor geen meter. Toen ik laatst de auto nam om op tijd bij een afspraak aan te komen, kwam ik alsnog te laat omdat ik weet-ik-hoe-lang had gezocht naar een makkelijke parkeerplaats.

Als ik zie dat ik moet file parkeren krijg ik het gewoon Spaans benauwd! Hoe is het toch mogelijk dat iets dat zo makkelijk lijkt in de praktijk toch een stuk lastiger is? Toen ik nog lessen had, kwam mijn instructrice met allerlei tips, maar we hadden gewoon te weinig tijd om die goed uit te werken. Zij wilde graag dat ik zou slagen en parkeren is iets waarop je niet kan zakken (tenzij je niet goed om je heen hebt gekeken en een fietser omver rijdt bij het inparkeren), dus hebben we daar niet voldoende op geoefend. Maar eerlijk is eerlijk: ik heb er ook echt geen talent voor.

Ik keek gister vol jaloezie naar een bestuurder die zijn auto in één keer in een enorm krappe parkeerplaats propte. Met één hand natuurlijk. En ik maar strugglen met die parkeerplaats van 6 meter lang…

4: Ik word uitgelachen door andere weggebruikers 

Het punt dat nog wel het meest irritant is, is dat andere weggebruikers helemaal lijken te zijn vergeten dat zij ooit ook beginners waren!!

Toen ik nog les kreeg stond er een grote L op de auto. Ik heb nu nog steeds het gevoel dat men een grote L op mijn wagen ziet, van Loser, welteverstaan. Ik rijd netjes 50 waar de maximumsnelheid 50 is en iedereen sjeest mij voorbij terwijl ik zelfs de middelvinger ontvang. Hey, wat doe ik nou fout? Ik wil zo’n baby on board sticker maar dan in de versie: Beginner on board. Misschien houdt men dan wel rekening met beginners.

Maar de grote hamvraag is nu: wanneer ben ik dan wel klaar voor de weg? Wanneer zal ik muziek durven luisteren, dagdromen en auto rijden tegelijkertijd? Ik durf nu niet eens de radio aan te doen, omdat ik bang ben dat ik dan niet goed op de weg let. Hoe lang duurde dit bij jou? Was je meteen een zekere rijder of had je ook je onzekerheden en hoe ben je daarmee omgegaan? Let me know!

Groetjes Tewa

TGSBB NEWSletter

Schrijf je in voor de TGSBB nieuwsbrief! Hierin word je op de hoogte gehouden van alle nieuwe blogposts, winacties, data kookworkshops, recepten en nog veel meer leuks! Wil je je inschrijven, dan kun je dat hieronder doen (let op: pas na bevestiging van je emailadres sta je ingeschreven)



LIKE ThisGirlSBlackBook op Facebook
FOLLOW ThisGirlSBlackBook via InstagramTwitter of Bloglovin!
Schrijf je hier in voor de maandelijkse TGSBB Newsletter!
Als eerste op de hoogte van de laatste nieuwtjes:

No Comments

Leave a Reply